PROJEKT KONCEPCYJNY BUDYNKU UŻYTECZNOŚCI PUBLICZNEJ Z FUNKCJĄ TOALETY W POZNANIU

<< Powrót

Opis

Przedmiotem konkursu była koncepcja małoskalowego budynku użyteczności publicznej położonego w Starym Korycie Warty w Poznaniu. Ze względu na niską jakość przestrzeni publicznej – parkingi oraz bliskość arterii komunikacyjnej – postanowiliśmy otworzyć nasz budynek w kierunku południowo-zachodnim, w stronę boiska ze sztuczną murawą. Projektując mieliśmy świadomość wysokiego prawdopodobieństwa zmian koncepcji zagospodarowania przestrzennego, która pozwoliłaby przekwalifikować tereny obecnie wykorzystywane jako parkingi na tereny uporządkowanej zieleni publicznej. Przy takim rozwiązaniu planowana toaleta znalazłaby się w północno-wschodnim narożniku podłużnego parku.
Do budowli prowadzi ścieżka z parkingów oraz głównej ulicy, z której możliwe jest wejście pochylnią na zadaszony taras z betonowymi siedziskami. Wysokość tarasu dostosowano do wygodnego siedzenia na jego krawędzi. Specjalny rodzaj drewnianej posadzki tarasowej zapewnia komfort poruszania się niepełnosprawnym. Toalety umieszczono w północnej części budynku – znajdują się tam: punkt poboru opłat, pomieszczenia techniczne oraz dwie łazienki – damska i męska – obie przystosowane do samodzielnego użytku przez niepełnosprawnych. Także w tym celu zastosowano szereg udogodnień, tj. drzwi bezprogowe, urządzenia bezdotykowe w kranach, podajnikach mydła i suszarkach, elementy ułatwiające pokonywanie barier przy korzystaniu z toalety oraz brak blatów pod umywalkami.
W kolejnym pomieszczeniu znajdują się dwie wydzielone szatnie z prysznicami, które pozwalają na szersze użytkowanie boiska, a w przyszłości także całych terenów zielonych. W ostatnim pomieszczeniu znajduje się wypożyczalnia sprzętu sportowego. Dodatkowo, przy tarasie znajduje się ogólnodostępny informator miejski wbudowany w ścianę.
Struktura budynku opiera się na lekkiej konstrukcji stalowej położonej na żelbetowych stopach. Elewację stanowi lekka wertykalna okładzina drewniana, a wewnątrz znajdują się monolityczne siedziska betonowe. Organiczne formy nawiązują do kształtów wyżłobionych przez meandrującą rzekę a tym samym do historii miejsca.
W celu zaoszczędzenia poboru wody wprowadzono magazynowanie i ponowne użytkowanie wody deszczowej, która zbierana jest z całej powierzchni dachu. Co więcej, zastosowano system umożliwiający powtórne wykorzystanie szarej wody. Ze względu na dużą grubość warstwy termoizolacyjnej budynek spełnia najnowsze normy dotyczące wartość współczynnika przenikania ciepła.
Powierzchnia całkowita budynku wynosi 135,9 m2.