Toaleta, słowo i zarazem miejsce o często dość pejoratywnym zabarwieniu. Przez swój wygląd, materiały, stan techniczny łatwo przesunąć ten obiekt na margines przestrzeni miejskiej. Tymczasem nie sposób wyobrazić sobie bez niej funkcjonowanie tkanki miejskiej. Odkłamanie jej „rozumienia” powinno być najważniejszym aspektem jej projektu.

Zgodnie z programem na parterze przewidziano toaletę dla niepełnosprawnych wraz z miejscem dla matki z dzieckiem, część recepcyjną, pomieszczenie socjalne/magazynowe, komunikację pionową oraz dodatkową przestrzeń przeznaczoną na bankomat, punkt foto etc. jako funkcje dostępne z zewnątrz. Na piętrze znalazły się wydzielone toalety damskie i męskie. We wnętrzu panują głównie jasne odcienie: stalowa konstrukcja wykończona jest od środka jasno-szarym betonem, toalety są wykończone białymi kaflami. Podłogi to posadzki epoksydowe w odcieniu ciemnego grafitu. Na kabinach toalet przewidziano nadruki z folii samoprzylepnej z grafiką nawiązującą do motywu fasady obiektu.

Toaleta przy ulicy Tylnej Mariackiej zaprojektowana została jako obiekt o zwartej, prostopadłościennej bryle w konstrukcji stalowej. Całość jest docieplona i obłożona panelami z perforowanej blachy aluminiowej w kolorze białym. Jest to zabieg pozwalający zachować spójność samego obiektu i łatwo nawiązać do otoczenia. Motyw perforacji będzie zatem podkreślał kontekst otoczenia albo wręcz łamiąc warunki lokalne kierował w inne charakterystyczne miejsca miasta. Zatem fasada może łatwo przypominać o odległych obiektach miasta lub stać się przez opcję powielania, mapą.

W strukturze ściany zaprojektowano iluminację nocną w postaci pasków RGB LED w profilu cokołowym oraz attyce obiektu. W sposób zalewowy podświetlają one od wnętrza perforację fasady powodując, że obiekt obok wspomnianych wyżej funkcji konotacyjnych/kierujących przechodnia staje się po zmroku także charakterystycznym i rozpoznawalnym elementem przestrzeni.
Przewidziano miejsce na dodatkowe funkcje dostępne z zewnątrz takie jak: bankomat, punkt foto itp. Zabieg ten ma na celu skumulowanie większej ilości funkcji uatrakcyjniając ją dla odbiorcy i minimalizując fragmentację przestrzeni.